ปรากฎว่าการตามช่วงนี้ทาคุยะไปที่โรงแรมแชงกรีล่า

 ตอนที่ทาคุเดินผ่านล๊อบบี้เข้าไป มีสาวน้อยญี่ปุ่นประมาณนักศึกษา 2 คน เดินสวนมาแล้วก็กรี้ดออกมา

ประหนึ่งว่าตกใจที่ได้เจอ สองสาวนั่นก็มาถามพวกพี่(ซึ่งโชคดีที่เรามีคนเก่งญี่ปุ่นระดับเซียนอยู่ 1 คน)

เค้าก็บอกว่าตื่นเต้นมากเลย

เพราะอยู่ญี่ปุ่นก็ไม่ใช่ว่าจะเจอกันได้แบบนี้หรอกนะ แล้วก็ถามว่าทาคุยะพักโรงแรมนี้เหรอ

เราก็บอกไปว่าไม่ได้พัก แต่ไปทางท่าเรือคิดว่าคงจะไปลงเรือหางยาวเที่ยวชมแม่น้ำกับไปวัดอรุณ

ขากลับเขาคงอารมณ์ดี แต่คนตามน่ะไม่มีแรง พี่ก็ยืนๆโบกมือแล้วจู่ๆก็เข่าอ่อน ทาคุยะสะดุ้งนิดนึง

แล้วก็หันมามองก่อนจะหัวเราะพรืดดออกมา 
ตอนนั้นพี่อ๊ายย อายยย แล้วพอทาคุไปขึ้นรถ

พี่ก็ไปยืนตรงทางออกแล้วก็โบกมือให้

ทาคุคงหันมาเห็นเลยยิ้มผ่านกระจกแล้วก็โบกมือให้ ………กรี้ดดด………

(กรี้ดดดดดด้วย น่ารักจังเลย 555 -TT แอบเติม555)

จากนั้นพี่ก็ไปที่โรงแรมโดยเพื่อนที่เก่งญี่ปุ่น เป็นคนเขียนการ์ด
เป็นข้อความที่พวกพี่ 4 คนคิดกันเอาไว้

เนื้อหาก็ประมาณว่า ขอโทษสำหรับวันนี้ที่เราทำให้คุณไม่สะดวก
แต่ว่าเพราะพรุ่งนี้คุณจะเริ่มทำงาน เราจึงไม่อยากจะรบกวน ขอโทษด้วยจริงๆ
อะไรประมาณนี้แล้วพี่เป็นคนเดินเข้าไปหาทีมงานที่อยู่ตรงล๊อบบี้

ที่ไม่น่าเชื่อก็คือ คนที่เดินมารับการ์ดใบนั้นเป็น
ผจก.ของทาคุยะที่ชื่อ ฟุคุชิมะ (ไม่รู้ ตอนนี้เปลี่ยนคนรึยัง?)

เค้าเดินตรงเข้ามารับเองเลย  ตอนที่เห็นหน้าพี่ยืนมองเก้ๆกังๆ  แล้วก็บอกว่า

จะเอาไปส่งให้ ก่อนจะยิ้มหวานอีกต่างหาก

เรื่องของพี่ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้ แต่คนอื่นก็อาจจะไปตามต่อที่ไหนต่อไหน

เพื่อนพี่อีกคนไปเจอหลังจากนั้น 2 วัน ที่ MBK ไม่มีใครเดินตามเลย

วันนี้พี่ค่อนข้างงงๆ เลยเขียนไม่ค่อยรู้เรื่อง นึกอะไรออกแล้วจะรีบเมล์หานะจ๊ะ

+++++++++++++++

ขอบคุณพี่ TK  ค่ะ  เดี๋ยว TT ส่งของสมนาคุณไปให้จ้า

TT  โพสต์รูปข่าวไว้ข้างล่างนะคะ

รูปบน หน้าหนึ่งข่าวสด วันที่ 10 กันยายน 2542

รูปล่าง